कालापानी

होइनौं हामी छाती च्याती कवच दिने कर्ण जस्तै दानी           
तोपदेखि तर्सेर तेरो छोडदैनौ हामी कदापि  कालापानी
कोर्दैमा नक्शा नकली तैेंले हुँदैन कहिले यो धरती तेरो
भित्राउँला भनेको होलास् लगाएर बन्दुकको  सात फेरो
सुस्ता खाइस, लिपुलेक खाइस  खाइस तैले लिम्पियाधुरा
मातृभूमिको मुटुमा  चलाइस तैंले  कति  हो कति छुरा
कोशी खाइस् गण्डकी खाइसे खाइस कर्नाली महाकाली
दुनियाँमा देखिन मैले कतै पनि तं जस्तो धुर्त महा जाली
जंगे पिलर राता रात गायब पारिस तैंले कति हो कति
अतिक्रमण गरी भूभागमाथि क्षति पुराइस्  कति हो कति
दुनियाँका सामुन्ने नांगिदा पनि तेरो फिरेन कहिले मति           
लुटनसम्म लुटिस तैले यो धरतीको रगत पसिना माटो
पारिस् तैले मुटुभरि हाम्रो हेर कति कति हो कति खाटो 
फेर्ने पर्ने हो अब हामीले हिंडेदै गरेको सारा पुरानो बाटो
फेर्न पर्ने भो अब हामीले दुश्मनलाई धूलो चटाएर साटो
धरतीमा बढे पछि दैत्य राजको असह्य अन्याय अत्याचार
अनिवार्य हुन्छ  धरतीमा फेरि अर्को कुनै नरसिंह अवतार
आवश्यक परे देशलार्ई लगाउनु पर्छ हामीले हँसियामा धार
गर्नै पर्दछ दुश्मनको पंजाबाट अपहरित माटोको  उद्धार
चलाउन परे चलाउनु पर्दछ हामीले खुँडा खुकुरी तलबार
दिन हुँदैन हामीले उठाउनलाइ छिमेकीले हाम्रा घर बार                           
गुमाएर माटो मुलुकको जिउँदै मरेर हामी  बाँचेको के सार
लड्नै परे लडेर पनि मुद्दा मुलुकको  हुनै पर्दछ अब वार पार
लगाउनै पर्छ  भने हामीले लगाउनु पर्दछ सीमाका काँडे तार
बन्दुकको जबाब बन्दुकले दिनलाई  हुनु पर्दछ सँधै तयार
सत्यको नै हुन्छ जीत जहिले पनि असत्यको नै हुन्छ हार 
दुश्मनको लागि धेरै लड्यौ मर्यौं हामी आफ्नै लागि लडौं
चुप लागेर कति बस्ने हामी कातर सरी अब त अघि बढौं
दुश्मनको हातबाट जोगाउन मुलुकलार्ई संकल्प कडा गरौं
देखाएर वीरता बीर गोर्खालीको  दुश्मनको हेोश नै हरौं
देखार्ई कौशलता दुश्मनलाई हामी चारैतिरबाट नै घेरौ.
सीमा पारि धपाएर दुश्मनलार्ई बल्ल हामीले सास फेरौं
मुक्त गराई अपहरित भूमिलाई मुलुकको सम्पति सबै  जोरौंं
बनेर सच्चा सपुत  देशको अब हामी इतिहास नयाँ कोेरौं । 
१७ –७–२०१९
१–८–२ं०७६