अतिथिदेव भव

राजेन्द्र  शहरमा आएर अध्ययन गर्दा गर्दै यतै जागिरमा लागेको थियो । जागिर पाउनासाथ उसले पढ्न शहर आएकी गाउँकी केटी चन्द्रासित बिवाह गरेको थियो । एक जनाको सानो तिनो नोकरीले गुजारा चलाउन गाह्रो थियो । पर पाहुना परे भने ठूलो आपत विपत नै पर्दथ्यो । ऋण धन गरेर इज्जत जोगाउनु पर्दथ्यो । यो कुराको ज्ञान शहरमा पाहुना हुन आउनेलाई हुँदैनथ्यो । भाडामा उसले दुइबटा कोठा लिएको थियो । एउटा कोठालाई किचनको रुपमा प्रयोग गरेको थियो ।  अर्को कोठा बेड रुम र बैठक कोठा दुबैको लागि प्रयोग गरिन्थ्यो । उसरी भान्सा कोठा पनि पाहुना कोठाको रुपमा प्रयोग भइरहेको थियो । 

यसरी नै राजेन्द्रको मामाको छोरा गणेश उसका घरमा पाहुना हुन आयो । राजेन्द्रले मामाको छोरा गणेशलाई न रुचाउने कुरा त भएन । तर राजेन्द्रकी श्रीमती चन्द्रालाई यो कुरा पटक्कै मन परेको थिएन ।  भए पनि उसले आफ्ना श्रीमानको इज्जतको खातिर गणेशलाई ठूलो आदर सत्कारका साथमा राम्रै खाने बस्ने व्यवस्था मिलाएकी थिई । मासु भात खुवाएर  नै पाहुनाको सत्कार सेवा गरेकी थिई । राजेन्द्र र चन्द्राको बिचार थियो शहरमा पाहुना बन्न आएको गणेश छिटै गाउँ फर्किएला । तर ऊ मासु भात खाएर हप्ता दिनसम्म पाहुना भएर नै बस्यो। सधैंभरि मासु भात खुवाएर गणेशलाई आफूसंग राख्न सक्दैनथ्यो राजेन्द्र । यसैले उसलाई मासु भात खुवाउन छोडेर दाल भात मात्र खुवाउन थालियो । तर पनि ऊ गाउँ फर्किने मनस्थितिमा देखिएन । दिउँस भरि ऊ शहर घुम्दथ्यो र साँझ परे पछि टुप्पलुक्क डेरामा आउँथ्यो ।  यसरी गाउँबाट पाहुना आएर राजेन्द्रको डेरामा बसेको घरभेटीलाई पटक्कै मन परेको थिएन । उसले शिकायत गर्दै भनेको थियो –तपाइंको घरमा जहिलेपनि पाहुना मात्र देख्दछु ।  डेरा तपाइलाई दिएको हो । तपाइंका पाहुनाहरूलाई होइन । यो कुरा मलाई मन परेको छैन । बरु अन्येत्र कतै डेरा खोजेर सर्नुहोस् ।

शहरमा डेरा पाउन गाह्रो थियो । यसैले पनि गणेशलाई हटाउन एक बहाना बनाउँदै राजेन्द्रले अफिसको कामले आफू एक हप्ता वाहिर जानु पर्ने कुरा बतायो । साथै उसले यो पनि भन्यो – उसको अनुपस्थितिमा चन्द्रा एक हप्ता माइत गएर बस्छु भनेकी छन् । यसको प्रतिकिैयामा गणेशले भन्यो – ठीकै छ । म तपाइंको डेरा कृुरेर बस्दछु ।

७–७–२०७७