कवितासित कुरा

 संगीतकार संगीतसित कृुरा गर्दछ भने

गीतकार गीतसित कुरा गर्दछ भने

चित्रकार चित्रसित कुरा गर्दछ भने

मुर्तिकार मुर्तिसित कुरा गर्दछ भने

कवि पनि त कवितासत कुरा गर्ने नै भो

कवि कवितासित कुरा गर्दछ

कवितासित कसरी कुरा गर्ने कविलाई थाहा छ

कहिले कति सजिलो हुन्छ कवितासित कुरा गर्न कविलाई

कहिले निकै जटिल भए पनि

कविता भरर टुसाउँछन्

दशैंमा राखेका जमरा जस्तै

कविता फक्रक्क फक्रिन्छन्

फूलबारीका रंगी बिरंगी फूलका कोपिला जस्तै

कविता ढकमक्क फुल्दछन्

वनभरि लाली गुराँस जस्तै

कविता हरियो दुबो हुँदै

डाँडा काँडा भरि ढाकिन्छन्

कविता पहाडी झरना जस्तै

ह्बार ह्वार झर्दछन्

कविता हिमनदी जस्तै

पग्लेर बग्दछन्

कविता पहाडी खोला जस्तै

गडगडाउँर्दै अघि सर्दछन्

कविता भरर उड्छन् खुला आकाशतिर

गुँडबाट भर्खर भर्खर निस्केका चराका बचेरा जस्तै

कविता लामा लश्कर लाएर माथि माथि बयली मार्दछन्

साइबेरियाबाट झरिरहेका मालचरा जस्र्तै

कविताहरू ताल तलाउमाथि सलल तैरिन्छन्

राजहंसका बथान जस्र्तै

कविता झृुल्किन्छन् पूर्वी क्षितिजतिरबाट

उषाको रक्तिम किरण जस्तै

कविता चाँदी जस्तै भिर पाखाभरि छाउँछन्

पूर्णिमाका जुन जस्तै

कविता आकाशभरि छरिएर टिलबिल टिलविल गर्दछन्

नौलाखे तारा जस्तै

कविता मृग शावक भएर

बन पाखामा बुर्कुृसी मार्दछन्

कविता किसानका लह लह बाली भएर

खेत बारीमा झुल्न सक्दछन्

कविता मजदूरका पसिना भएर

कल कारखानामा तर तर चुहुन सक्छन्

कविता बेचिएकी चेलीका आॅसु भएर

बर्सिन सक्छन्

कविता बिदेशिएका युवाहरूका व्यथा कथा भएर

मुटु मुटुमा कोरिन सक्छन्

उसो त कविता कहिले सिंह भएर

बन जंगलमा गर्जन्छन् पनि

उसो त कविता कहिले शहीदका अशान्त आत्मा भएर

सपनामा देखिन्छन् पनि

उसो त कविता कहिले आगोको फिलिंगो भएर

बन जंगलभरि ढडेला लगाउँछन् पनि

उसरी कविता आगोको ज्वाला भएर

घर घरबाट दन्किन्छन् पनि

उसरी कविता नारा भएर

सडक सडकमा घन्किन्छन् पनि

उसरी कविता बम भएर

महल महलमा विष्फोटित हुन्छन् पनि

उसरी कविता जंगे पिलर भएर

सीमा सीमामा खडा हुन्छन् पनि

उसरी कविता बुद्धको वाणी भएर

संसारभरि फेलिन्छन् पनि

उसरी कविता युद्धको विगुल भएर

देशैभरि फुकिन्छन् पनि

उसरी कविता शान्तिका सेता परेवा भएर

चारैतिर उड्छन् पनि

उसरी कविता सगरमाथाको शिर भएर

अविचल खडा हुन्छन् पनि ।

१–३–२०७८